Πόσες και πόσες περιπτώσεις καλλιτεχνών δεν έχουν εμφανιστεί στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα, οι οποίοι ενώ η μουσική που δημιούργησαν άγγιξε αρκετούς ανθρώπους, εξαφανίστηκαν κάτω από ένα πέπλο ανωνυμίας. Εάν μία δισκογραφική δεν πιστέψει στις προοπτικές της μουσικής δύσκολα κάποιος έβγαινε από την αφάνεια. Ειδικά στα χρόνια όπου η ροκ μουσική ήταν ένα είδος που συνδυάστηκε με διάφορα κοινωνικά γεγονότα και καταστάσεις κοινωνικής αντίστασης, μετά το 1960 δηλαδή. Το Ντιτρόιτ στις ΗΠΑ μία κλασική «δύσκολη» εργατούπολη όπου η μουντάδα και η εξαθλίωση είναι τα πρώτα χαρακτηριστικά που διακρίνει κάποιος από τη στιγμή που επισκεφτεί την πόλη. Σε αυτό το πλαίσιο ταξικών αντιπαραθέσεων ο Sixto Rodriguez έζησε και δημιούργησε μουσική, συναισθηματική που μίλησε στις καρδιές ελάχιστων ανθρώπων.
Ιχνηλατώντας τη ζωή του
Άγνωστος στην πόλη σου, εθνικός εμπνευστής σε μία άλλη, 13.317 χιλιόμετρα μακριά
Κανένας δεν γνώριζε πως με κάποιο μαγικό τρόπο τα τραγούδια του «ταξίδεψαν» με τον αέρα, σαν τη γύρη που μπολιάζει τα φυτά που την έχουν ανάγκη, και «φύτρωσε» ένα μουσικό, πολιτικό και κοινωνικό κίνημα στην καρδιά της ταραγμένης Νότιας Αφρικής. Με τους δίσκους του να καταστρέφονται από τους λογοκριτές, χιλιάδες φαν να τους αγοράζουν παράνομα, γενιές να μεγαλώνουν με τους στίχους του, την αφρικανική εναλλακτική underground κοινότητα των 90ς μουσικών να παραδέχονται ότι αυτός ήταν η έμπνευσή τους. Πωλήσεις που ξεπέρασαν το Βασιλιά Έλβις και τους Rolling Stones
Το σοκ μιας ολόκληρης χώρας και η αποκατάσταση
Μόνο ως «σοκ και δέος» μπορεί να χαρακτηριστεί η αντίδραση των Νοτιοαφρικάνων στην ανακοίνωση των νέων πως ο Rodriguez ζει. Και μάλιστα κατοικεί ακόμα στο σπίτι του στο Ντιτρόιτ, σε ένα από τα 27 διαφορετικά σπίτια που είχε αναγκαστεί να αλλάξει μιας και η ζωή δεν του τα έφερε και ακριβώς… δεξιά. Η ανακάλυψη έγινε το 1998 με τον μουσικό να απομυθοποιείται μπροστά στα μάτια των οπαδών λέγοντας στην κάμερα «έχασα τη δουλειά μου δύο εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα» και το φόντο είναι τα πλάνα του Μπεντζελούλ στο χρεωκοπημένο Ντιτρόιτ.