Πιτ Μάραβιτς, Μάτζικ Τζόνσον, E.J. Ok. Ενώ τα δύο πρώτα ονόματα είναι άμεσα αναγνωρίσιμα ως θρύλοι του μπάσκετ, λίγοι θα αναγνωρίσουν το τρίτο. Ακόμα και σήμερα, μια αναζήτηση στο Google για το όνομά της δίνει ελάχιστα αποτελέσματα.
Ποια είναι λοιπόν η μπασκετμπολίστρια E.J. Ok και γιατί έχει ονομαστεί ως «ο θηλυκός Μάτζικ Τζόνσον»;
Πώς ξεκίνησαν όλα
![Η θηλυκή Μάτζικ Τζόνσον Η θηλυκή Μάτζικ Τζόνσον](/image/s320x/file/files/1/2022/09/mpala2.jpg)
Γεννημένη στο Γκίμτζε της Νότιας Κορέας το 1962, η Ok άρχισε να παίζει μπάσκετ στη σχολική της ομάδα όταν ήταν 10 ετών, σύμφωνα με το Character Media. Ενώ έπαιζε ως τελειόφοιτη στο Soongeui Girls High School, η ομάδα της ταξίδεψε στις ΗΠΑ για αγώνες επίδειξης εναντίον ομάδων, αντίστοιχων σχολείων.
Εκεί ήταν που τράβηξε το βλέμμα των υπεύθυνων προσέλκυσης από το Πανεπιστήμιο Northeast Louisiana University (σήμερα γνωστό ως University of Louisiana at Monroe), οι οποίοι της προσέφεραν υποτροφία για να έρθει να παίξει στην ομάδα τους, σύμφωνα με όσα αναφέρει το grunge.com.
Υπήρξε κυρίαρχη δύναμη για το NLU από το 1983 έως το 1986 και ανακηρύχθηκε παίκτρια της χρονιάς στο Southland Conference και για τα τέσσερα χρόνια σύμφωνα με το Basketball Network.
Μεγάλες συγκρίσεις
Η Ok είχε μέσο όρο καριέρας 18,8 πόντους και 8,4 ασίστ ανά αγώνα κατά τη διάρκεια της κολεγιακής της καριέρας, δίνοντας στην καριέρα της συνολικά 978 ασίστ και 2.208 πόντους, που την κατατάσσουν πρώτη και δεύτερη, αντίστοιχα, σε σύνολο καριέρας στο NLU. Η ίδια οδήγησε το NLU στο πρώτο και μοναδικό Final Four στην ιστορία του σχολείου κατά τη διάρκεια της νεανικής της σεζόν το 1985, ενώ ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από τη βαθιά πορεία τους και απέσπασε επαίνους για το επίπεδο του παιχνιδιού της. Ήταν το Sports Illustrated, λοιπόν, που την αποκάλεσε «Κορεάτισσα Μάτζικ Τζόνσον».
Συχνά θεωρείται ως ο καλύτερος point guard που έπαιξε ποτέ, ο Μάτζικ Τζόνσον βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του με τους Showtime Lakers όταν έγινε η σύγκριση. Αν η σύγκριση με έναν σπουδαίο όλων των εποχών δεν ήταν αρκετή για να πείσει τους ανθρώπους για τις ικανότητες της Ok, ο Ντέιλ Μπράουν, ο οποίος ήταν προπονητής του Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα από το 1972 έως το 1997 και είχε τη δική του μερίδα σπουδαίων παικτών (συμπεριλαμβανομένου του Σακίλ Ο’Νιλ), πρόσθεσε πρόθυμα τους δικούς του επαίνους.
«Η E.J. είναι η καλύτερη γυναίκα point guard που έχω δει», δήλωσε ο Μπράουν. «Δεν θέλω να το εξωραΐσω, αλλά είναι ένας θηλυκός Πιτ Μάραβιτς. Είχαν μάτια σε όλο το κεφάλι τους. Οι μεγάλοι παίκτες αντιλαμβάνονται πράγματα που δεν υπάρχουν. Σχεδιάζουν παιχνίδια και το ξέρουν στο μυαλό τους και κάνουν αυτή την πάσα δύο δευτερόλεπτα αργότερα. Ήταν ένα φαινόμενο, σας λέω. Τα είχε όλα».
Ένα πράγμα που μπορεί να λειτούργησε εναντίον της Ok στην καριέρα της στο μπάσκετ ήταν ότι μπορεί απλά να ήταν πολύ μπροστά από το παιχνίδι την εποχή που έπαιζε. Το WNBA, ένα καθιερωμένο πλέον πρωτάθλημα, δεν θα είχε την εναρκτήρια σεζόν του μέχρι το 1997, 11 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της κολεγιακής καριέρας της Ok. Καθώς δεν υπήρχαν επαγγελματικά γυναικεία πρωταθλήματα στις ΗΠΑ, η μόνη επιλογή της Ok ήταν να παίξει στην Ευρώπη. Έπαιξε από μία σεζόν στη Σουηδία και την Ιταλία, κερδίζοντας το βραβείο MVP και τις δύο χρονιές σύμφωνα με το Character Media, πριν επιστρέψει στη Λουιζιάνα και εγκατασταθεί εκεί.
Η Ok προπονήθηκε για μια επιστροφή με τους Houston Comets για την εναρκτήρια σεζόν του WNBA, αλλά σύμφωνα με το Basketball Network, αυτή διακόπηκε όταν έμαθε ότι ήταν έγκυος στο τρίτο της παιδί.
Τα όνειρά της για το μέλλον
![Η θηλυκή Μάτζικ Τζόνσον Η θηλυκή Μάτζικ Τζόνσον](/image/s320x/file/files/1/2022/09/mpala3.jpg)
Μετά την εποχή που έπαιζε, η Ok έγινε βοηθός προπονητή στο πρώην σχολείο της και, από το 2014, εξακολουθούσε να προπονεί μετά από περισσότερα από 20 χρόνια. Η Ok έχει το ίδιο πάθος για το παιχνίδι που είχε και τότε που κυριαρχούσε στο παρκέ και έχει μεγάλες φιλοδοξίες για την προπονητική της καριέρα.
«Δεν ξέρω αν θα έχω την ευκαιρία σύντομα, αλλά θα συνεχίσω», δήλωσε η Ok. «Πήγαμε στο φάιναλ φορ όταν έπαιζα, αλλά δεν κερδίσαμε. Θέλω να πάω στο φάιναλ φορ και να το κερδίσω όλο. Ως προπονητής, οπωσδήποτε, αυτό θέλω».