Για να είμαστε ειλικρινείς οι σύγχρονες ταινίες τρόμου δεν έχουν τον… τρόμο του παρελθόντος, τότε που έφευγες από τον κινηματογράφο και κοιτούσες πίσω σου αν σε ακολουθεί κάποιος, για μέρες κοιμόσουν με τα φώτα ανοιχτά ή κοιτούσες κάτω από το κρεβάτι πριν κοιμηθείς, έτσι για κάθε ενδεχόμενο.
Η πλειοψηφία των σύγχρονων θρίλερ είναι «όλο μέλι-μέλι και από τηγανίτα τίποτα». Υπόσχονται να μας… τρομάξουν και να μας ξαγρυπνήσουν, αλλά προσωπικά σε αρκετές τα τελευταία χρόνια, ένιωσα να κλείνουν λίγο τα βλέφαρα και όχι δεν ήταν από φόβο. Κι έρχεται τώρα μία νέα ταινία τρόμου, το «Oddity» για να δώσει… οντότητα στα θρίλερ.
Η ταινία του Ντέμιαν ΜακΚάρθι κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους και είναι η πιο έντιμη προσπάθεια σε ταινία τρόμου, εδώ και καιρό και σίγουρα από τις πιο πολυσυζητημένες παραγωγές της χρονιάς, έχοντας κερδίσει κοινό και κριτικούς. Και μόνο ότι έχει συγκεντρώσει 96% βαθμολογία στο Rotten Tomatoes, λέει πολλά.

Η υπόθεση
Όταν η Ντάνι δολοφονείται άγρια στο απόμακρο εξοχικό που ανακαινίζουν η ίδια και ο σύζυγός της, Τεντ, όλοι υποπτεύονται ως ένοχο έναν ασθενή που απέδρασε από το κοντινό ψυχιατρείο, όπου ο Τεντ είναι γιατρός. Όμως, λίγο μετά την τραγική δολοφονία ο ύποπτος βρίσκεται νεκρός και η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο. Ένα χρόνο αργότερα, η τυφλή δίδυμη αδελφή της Ντάνι, η Ντάρσι, μέντιουμ και συλλέκτρια «στοιχειωμένων» αντικειμένων, καταφτάνει απροσδόκητα στο σπίτι του Τεντ και της νέας του συντρόφου, τη Γιάνα.
Πεπεισμένη ότι πίσω από τη δολοφονία της αδελφής της κρύβονται κι άλλα μυστικά, η Ντάρσι έχει φέρει μαζί της τα πιο επικίνδυνα αντικείμενα από την «καταραμένη» συλλογή της για να τη βοηθήσουν να πάρει εκδίκηση. Το σημαντικότερο από αυτά; Μία γκροτέσκα ανθρωπόμορφη κούκλα, που μοιάζει παγωμένη σε μια έκφραση μόνιμης κραυγής και έχει την τάση να κινείται όποτε δεν τη βλέπουν…

Είδαμε την ταινία «Oddity» και αυτές είναι οι εντυπώσεις μας
Τα συν της ταινίας
Ο Ντέμιαν ΜακΚάρθι -τον γνωρίσαμε από το ντεμπούτο του, «Caveat», πριν πέντε χρόνια – κατέχει το είδος, ενώνοντας συστατικά στοιχεία που διαχρονικά αγαπάμε ως κοινό στις ταινίες τρόμου και τις κάνει κι επιτυχημένες. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα που έχει δημιουργήσει σε βάζει μέσα στην ιστορία από την αρχή κιόλας.
Η Κάρολιν Μπράκεν στο ρόλο της μέντιουμ που ψάχνει τη λύση του μυστηρίου για τον θάνατο της αδελφής της, είναι εξαιρετική. Είχαμε πολύ καιρό να δούμε τέτοια ερμηνεία επιπέδου σε ταινία τρόμου, καθώς οι περισσότερες είναι επιτηδευμένες, υπερβολικές, επιδιώκοντας να εκβιάσουν τον φόβο σου.

Το πρώτο τέταρτο της ταινίας είναι ρεσιτάλ σκηνοθεσίας, κι επειδή λένε πως «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», από τα πρώτα λεπτά καταλαβαίνεις πως όσα έχεις ακούσει και διαβάσει για το «Oddity», δεν είναι υπερβολές. Ήρθες για να τρομάξεις, και θα τρομάξεις!
Η πλοκή. Συνήθως, οι ταινίες αυτού του είδους είναι «προβληματικές» στις ιστορίες τους. Εδώ, ο ΜακΚάρθι αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τη μεγάλη του αγάπη, αλλά και εγκυκλοπαιδική γνώση για τον κινηματογραφικό τρόμο, παρουσιάζοντας μια ιστορία που σέβεται την ιστορία του είδους.
Εδώ, δεν έχουμε βία για τη βία, τρόμο για τον τρόμο, αλλά και μια ηθική διάσταση περί αμαρτίας και τιμωρίας.

Γιατί μετά από καιρό, φεύγοντας από το σινεμά, ένα τσακ πίσω το κεφάλι θα το γυρίσεις. Για εκείνο το βράδυ, θα αφήσεις ανοιχτό το φως του διαδρόμου ή θα βάλεις φωτάκι στο δωμάτιο. Και γιατί θα θυμηθείς, αν είσαι αν των 45, πώς ήταν τα παλιά, τα ορθόδοξα τα θρίλερ, με τον Φρέντι Κρούγκερ ή τον Τζέισον Βόρχες.
Τα πλην της ταινίας
Για να είμαι ειλικρινής, δεν βρήκαμε πολλά αρνητικά. Ενδεχομένως, στο σενάριο αν είσαι της λεπτομέρειας να εντοπίσεις κάποια κενά και horror κλισέ, που σώνει και ντε πρέπει να σε τρομάξουν. Αν και σε γενικές γραμμές, ετούτη η ταινία αποφεύγει τον «βομβαρδισμό» με jump scares. Ξέρει πώς να σε φοβίσει με άλλο τρόπο.
Σκηνοθεσία: Ντέμιαν ΜακΚάρθι
Σενάριο: Ντέμιαν ΜακΚάρθι
Ηθοποιοί: Κάρολιν Μπράκεν, Γκουίλιμ Λι, Ταντ Μέρφι, Κάρολιν Μέντον, Τζόναθαν Φρεντς, Στι Γουόλ
Διάρκεια: 98 λεπτά
Διανομή: Rosebud .21