Ο Αμπντόν Πόρτε γεννήθηκε στη γειτονιά της ελευθερίας (Libertad), εκείνη που τότε, το 1893, θεωρούνταν η πιο βρώμικη και επικίνδυνη του Μοντεβιδέο. Ηταν έξι χρόνια πριν την ίδρυση της μετέπειτα αγαπημένης του Νασιονάλ. Η ζωή του όμως θα πορευόταν για πάντα δίπλα της και για εκείνη θα έσβηνε ένα βράδυ μόνος του από την απελπισία της ποδοσφαιρικής απόρριψης, που για εκείνον είχε αβάσταχτο βάρος, μεγαλύτερο κι από εκείνο της ερωτικής. Στα 11 του κατάφερε να τρυπώσει στις ακαδημίες της Κολόν, που ήταν από τα πιο σπουδαία club της πρώιμης εποχής της μπάλας στην Ουρουγουάη. Μεγαλώνοντας άρχισε να ξεχωρίζει. Ατρόμητος, δυνατός, σκληρός, τα έδινε όλα στο γήπεδο, ακόμα και τη ζωή του και αυτό θα γινόταν και κυριολεκτικά. Αμυντικογενής που έπαιζε στο κέντρο και πιο πίσω και δεν σταματούσε να τρέχει και να καταθέτει ψυχή. Επειδή κάλπαζε, τον αποκάλεσαν «Ινδιάνο» κι εκείνος καμάρωνε που είχε αποκτήσει το δικό του παρατσούκλι, για να γίνει γνωστός. Το μεγαλύτερο όνειρό του όμως παρέμενε ανεκπλήρωτο. Κοιμόταν και ξυπνούσε με την τρέλα να παίξει στη Νασιονάλ. Συνέβη λίγο αφότου έγινε 18 ετών. Το 1911 τον ζήτησαν και αφού πίεσε κι εκείνος, έγινε η μετακίνηση, που θα απέβαινε μοιραία, με τον Πόρτε να σημαδεύει μία όμορφη και ταυτόχρονα μία τραγική σελίδα στην ιστορία του συλλόγου. Το 1917 είχε φτάσει στο αγωνιστικό απόγειό του, κατακτώντας με την Εθνική το Κόπα Αμέρικα εκείνης της χρονιάς, ενώ με την ομάδα έπαιρνε το τέταρτο πρωτάθλημα.
Ο «Ινδιάνος» που έγινε αλλαγή και αυτοκτόνησε
Ο Αμπντόν Πόρτε έβαλε τέλος στη ζωή του στο κέντρο του γηπέδου της αγαπημένης του Νασιονάλ
![Ο «Ινδιάνος» που έγινε αλλαγή και αυτοκτόνησε](/files/1/2017/10/22-700x336.jpg)