Την άποψη ότι οι πολιτικοί φέρουν βαθιά ευθύνη για την κατάσταση στην Ελλάδα και ότι γνώριζαν αλλά δεν μιλούσαν, εκφράζει σε συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα ο διάσημος Έλληνας σκηνοθέτης, Κώστας Γαβράς.

«Ήξεραν χρόνια αλλά δε μιλούσαν. Θυμάμαι ακόμη το περιστατικό, πριν από πέντε χρόνια να συζητώ με έναν Κύπριο πρέσβη και να μου λέει όλα όσα συνέβησαν χαρτί και καλαμάρι. Ήταν αυτός που όταν του είχα πει ότι η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, μου είχε απαντήσει ότι η Ελλάδα αργοπεθαίνει οικονομικά. Δεν μπορεί να ήξερε μόνο εκείνος. Τέτοιες συζητήσεις γίνονταν στα κλειστά φόρα διαρκώς. Όλοι οι πρωθυπουργοί έχουν ευθύνη γιατί δεν έκαναν τίποτα να σταματήσουν την οικονομική αιμορραγία της Ελλάδος» δηλώνει ο Κώστας Γαβράς.

Ο σκηνοθέτης εκφράζει επίσης τη γνώμη ότι το κακό είναι ότι οι Έλληνες πολιτικοί θέλουν να είναι συμπαθητικοί. «Για να διοικήσει κανείς μια χώρα πρέπει να είναι αντιπαθητικός. Ο Ντε Γκολ ήταν ένας αντιπαθής πολιτικός αλλά σεβόταν τις παλιές αρχές της πολιτικής, είχε μια τιμιότητα. Όταν του προσφέρθηκαν οι δύο συντάξεις, του πρώην προέδρου και του πρώην στρατηγού, αυτός δέχτηκε μόνο τη δεύτερη, ενώ φρόντισε να αποποιηθεί όλα τα υπόλοιπα προνόμια».

Ο πατέρας του πολιτικού σινεμά τα βάζει με τους τραπεζίτες λέγοντας πως το χρήμα καταργεί την ηθική και αλλάζει τους ανθρώπους. «Η οικονομία είναι που διαμορφώνει τα πάντα από την πολιτική μέχρι τις συνειδήσεις. Οι δημοκρατίες κυβερνούνται αποκλειστικά από τους τραπεζίτες στα πακέτα των οποίων, όπως λέει, μπορείς να βρεις από ολόκληρες εταιρίες αυτοκινήτων μέχρι μέρος από χρέος της Ελλάδας.

Στην ερώτηση ποια μπορεί να είναι η λύση σε αυτή τη λαίλαπα απαντά: «Η αντίσταση και η δημιουργία κοινών δυνάμεων. Η λύση θα ήταν να γίνει ξανά η Ε.Ε. αυτό που θα έπρεπε να είναι, η δύναμη της Ευρώπης.

Ο Ντελόρ είχε κάποτε ένα όραμα κι αυτό πρέπει να το ξαναβρούμε, να δούμε πώς μπορούμε να συγκροτήσουμε μια κοινή φωνή αντίστασης πέρα από τα οικονομικά συμφέροντα και να επενδύσουμε σε αυτό με νέο δυναμικό. Στην Ευρώπη βρίσκονται τα καλύτερα μυαλά του κόσμου, η πρόοδος και ο πολιτισμός».