Λύθηκε οριστικά το ζήτημα της διευθέτησης των ομβρίων υδάτων της Ακρόπολης, καθώς – όπως αναφέρει σημερινή ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ – ολοκληρώθηκαν με επιτυχία από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών τα έργα «Διευθέτησης των ομβρίων υδάτων της Ακρόπολης Αθηνών και της Βόρειας Κλιτύος της Ακρόπολης μέχρι τον αποδέκτη της οδού Αποστόλου Παύλου – Φάσεις Α΄ και Β΄» στο πλαίσιο της συνολικής αναβάθμισης των υποδομών του αρχαιολογικού χώρου, αναγκαίων για την εύρυθμη λειτουργία του. Το έργο υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση.
«Με την ολοκλήρωση του έργου διευθέτησης των ομβρίων υδάτων, δίνεται πλέον οριστική λύση στο πρόβλημα με τις πλημμύρες στην Ακρόπολη, ένα πρόβλημα χρόνιο, το οποίο τα τελευταία χρόνια άρχισε να εκδηλώνεται με πιο έντονο τρόπο, λόγω της εκδήλωσης των έντονων φαινομένων εξαιτίας της κλιματικής κρίσης», δήλωσε, μεταξύ άλλων, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη. Η ίδια ευχαρίστησε «το Ίδρυμα Ωνάση και τον πρόεδρο Αντώνη Σ. Παπαδημητρίου, για τη σταθερή συνεργασία μας και την ευγενική υποστήριξη των έργων αναβάθμισης των υπηρεσιών προς τους επισκέπτες της Ακρόπολης, αλλά και τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ και ιδιαίτερα την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών για την ολοκλήρωση ενός έργου δύσκολου, αλλά απολύτως αναγκαίου».
![](/image/s320x/file/files/1/2023/02/akropolh3.jpg)
«Η διευθέτηση της απορροής των ομβρίων υδάτων από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης των Αθηνών, αλλά και από την περιοχή που τον περιβάλλει, ήταν ένα πρόβλημα που χρόνιζε εδώ και δεκαετίες, αν όχι αιώνες. Ο ολιστικός σχεδιασμός για την προστασία της Ακρόπολης συνεχίζεται, με τη χορηγία του σχεδιασμού και την υλοποίηση του σχετικού έργου», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση Αντώνης Σ. Παπαδημητρίου.
Το έργο διευθέτησης των ομβρίων υδάτων της Ακρόπολης και της Βόρειας Κλιτύος, περιλαμβάνει την κατασκευή συστήματος αγωγών και φρεατίων, το οποίο περισυλλέγει τα όμβρια ύδατα που συγκεντρώνονται στον χώρο δυτικά του Ερεχθείου και της πλατφόρμας αποβίβασης του νέου ανελκυστήρα και τα οδηγεί στην περιοχή της πηγής της Κλεψύδρας στη Βόρεια Κλιτύ (Α’ Φάση) και από εκεί, δια μέσου ανοιχτών καναλιών και υπόγειων αγωγών τα παροχετεύει στους τελικούς αποδέκτες του δικτύου της πόλης, στην οδό Αποστόλου Παύλου (Β’ Φάση).
![](/image/s320x/file/files/1/2023/02/akropolh1.jpg)
Όπως ενημερώνει μεταξύ άλλων το ΥΠΠΟΑ, με την κατασκευή του συνολικού υδραυλικού συστήματος, επιτυγχάνεται η συλλογή των ομβρίων υδάτων της Ακρόπολης και της Βόρειας Κλιτύος και η μεταφορά τους στο δίκτυο ομβρίων της οδού Αποστόλου Παύλου βαρυτικά, χωρίς δηλαδή την κατασκευή αντλιοστασίων και αγωγών υπό πίεση, ενώ παράλληλα αποφορτίζεται ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Αγοράς από πλημμυρικά φαινόμενα.
Επίσης, σύμφωνα με το ΥΠΠΟΑ, οι ανασκαφικές εργασίες που διενεργήθηκαν, τόσο στην περιοχή του βόρειου τείχους της Ακρόπολης, όσο και στην περιοχή της Βόρειας Κλιτύος, έφεραν στο φως αρχαιολογικά κατάλοιπα (κυρίως της βυζαντινής περιόδου) και έδωσαν την ευκαιρία να μελετηθούν και να τεκμηριωθούν πληρέστερα ορισμένες περιοχές που είχαν ανασκαφεί στο παρελθόν.
![](/image/s320x/file/files/1/2023/02/akropolh.jpg)
Πιο συγκεκριμένα, η σωστική ανασκαφική έρευνα που διενεργήθηκε στο πλαίσιο του υδραυλικού έργου, έφερε στο φως στο πλάτωμα νοτίως του Αρείου Πάγου οικοδόμημα της Πρωτοβυζαντινής περιόδου (τέλη 4ου αι. μ.Χ. έως τέλη 6ου αι. μ.Χ.), άγνωστο μέχρι σήμερα. Αποτελείται από δύο τουλάχιστον πολυτελή δωμάτια, με μαρμαροστρωμένα δάπεδα, θρανίο και μια πλινθόκτιστη δεξαμενή. Παράλληλα ερευνήθηκαν τάφοι της Πρωτοβυζαντινής περιόδου που είχαν παραβιάσει το κτήριο λίγους χρόνους μετά την εγκατάλειψή του και τμήμα του οθωμανικού νεκροταφείου των οικογενειών της τουρκικής φρουράς της Ακρόπολης, που αναπτύχθηκε πάνω από τα ερείπια του κτηρίου.
![](/image/s320x/file/files/1/2023/02/akropolh2.jpg)
Ανάμεσα στα κινητά ευρήματα της ανασκαφής συγκαταλέγεται θησαυρός 56 χάλκινων νομισμάτων, πήλινοι λύχνοι και αγγεία. Διενεργήθηκαν επίσης αρχαιολογικοί καθαρισμοί και τεκμηριώθηκαν με σύγχρονες μεθόδους τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα οικίας της κλασικής περιόδου, που είχε ανασκαφεί από τον W. Doerpfeld στα τέλη του 19ου αιώνα.